Marcelek, który z pewnością był tu cały czas i towarzyszył pisklętom w ich drodze do Kwarców ruszył za Hanzo, spoglądając jeszcze za Eiran. Co prawda czuł się tutaj bardzo nieswojo i marzył, żeby się gdzieś ukryć, zwłaszcza, że było tu dużo smoków. Dobra, najpierw wycofał się gdzieś na bok, spoglądając na Hanzo i resztę. Nie zareagował, kiedy jakiś obcy smok do niej zagadał, chociaż coś mówiło mu, że jest to nieco dziwne... Ale teraz, po tej rozmowie... Zerknął spode łba na starszego smoka, który tak się przymilał do Hanzo. Gdyby mógł, to spoglądając na niego przejechałby sobie pazurem po gardle, ale niestety, wykraczałoby to chyba poza jego rozumowanie i pojmowanie świata. Zamiast tego podszedł zwyczajnie odrobinę bliżej Hanzo, siadając za nią, dalej spoglądając na tego jednego smoka. Pokręcił przy tym łbem.
//To kompan, Marcelek jak coś xD
Wskrzeszony Rytuał
Przypalana Łuska
Zbłąkany Kolec
Znaleziono 15 wyników
- 17 lut 2026, 19:29
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Kryształowa Misa Uessasa
- Odpowiedzi: 44
- Odsłony: 2412
- 12 lut 2026, 20:06
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
Powiadomienia
Leczenia
Nebbia wyleczona z:
Akt.
Nebbia wyleczona z:
Leczenia Stada Ziemi1x średnia [rana tłuczona, krwawienie wewnętrzne, pęknięta kość prawego uda, ból, szok]
Akt.
- 20 cze 2025, 17:59
- Forum: Kwiatowy stragan
- Temat: Kwiatowy stragan
- Odpowiedzi: 44
- Odsłony: 2474
Kwiatowy stragan
No dobra, trochę sobie poczekał z tymi kwiatami, ale to dlatego że sam bardzo je lubił. Ale był typowym, stereotypowym chciwym smokiem, więc bogactwa lubił bardziej. Dlatego przyszedł sobie tutaj z zamiarem wymiany kwiatków. Poprosił głównie o kamienie, niezbyt zainteresowany innymi rzeczami. No, może flecik brzmiał dobrze... Pomijając jego niezwykłego pecha do napotykania drapieżników, ale to już swoją drogą.
// Niebieskie na szafir
// Fioletowe na ametyst
// Różowe na dwa średnie eliksiry
// Dwa żółte na flecik, 3 żółte na cytryn
// Niebieskie na szafir
// Fioletowe na ametyst
// Różowe na dwa średnie eliksiry
// Dwa żółte na flecik, 3 żółte na cytryn
- 22 mar 2025, 0:15
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Pole kwiatów na Skałach Pokoju
- Odpowiedzi: 148
- Odsłony: 7189
Pole kwiatów na Skałach Pokoju
Heh, to Kairaki znacznie wcześniej zapomniał o obecności innych smoków, mianowicie – kiedy tylko dostrzegł Xeriego i zaczął myśleć nad prezentem dla niego. W sumie, teraz ledwo pomyślał o swoich dzieciach… Ah, te uczucia.
Huh, nieco go zmartwiło chwilowe milczenie Xeriego. Czy to… Ah, y, uh… Chyba zapomniał wspomnieć o czymś jeszcze.
– Ah, y, przepraszam, zapomniałem dodać, że nie są moi, tylkoooo... Mojej siostry… Dała mi ich jaja zanim wyruszyła gdzieś w świat – dodał cicho i ciepło, bo w sumie… Tak się do nich przywiązał, że zapomniał że nie są z jego krwi. Heh. – Czasem o tym zapominam – przyznał, uśmiechając się na tę myśl. Rozejrzał się jeszcze. – Chciałbyś się może gdzieś przejść? Gdzieś na bok, żeby było, milej – ostatnie słowo wypowiedział jakby speszony na swoje myśli. Huh.
Xeri
Huh, nieco go zmartwiło chwilowe milczenie Xeriego. Czy to… Ah, y, uh… Chyba zapomniał wspomnieć o czymś jeszcze.
– Ah, y, przepraszam, zapomniałem dodać, że nie są moi, tylkoooo... Mojej siostry… Dała mi ich jaja zanim wyruszyła gdzieś w świat – dodał cicho i ciepło, bo w sumie… Tak się do nich przywiązał, że zapomniał że nie są z jego krwi. Heh. – Czasem o tym zapominam – przyznał, uśmiechając się na tę myśl. Rozejrzał się jeszcze. – Chciałbyś się może gdzieś przejść? Gdzieś na bok, żeby było, milej – ostatnie słowo wypowiedział jakby speszony na swoje myśli. Huh.
Xeri
- 11 mar 2025, 23:17
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Pole kwiatów na Skałach Pokoju
- Odpowiedzi: 148
- Odsłony: 7189
Pole kwiatów na Skałach Pokoju
Oh, sam Kai mógłby tu spędzić i wieczność! W tym uścisku razem z Xerim! I tak w sumie było, bo nie spieszyło mu się, żeby to zmienić. No dobra, jedna tylko myśl z tyłu łba mu coś tam szeptała i trochę go swędziała, aaaaaaale, mogła jeszcze poczekać!
No ale w końcu, po dłuższym czasie, bardzo niechętnie, uwolnił się z uścisku Xeriego. Bardzo powoli i delikatnie, nie jakoś tak nagle! O ile oczywiście Xeri mu pozwolił. Uśmiechnął się niepewnie, jakby było mu trochę wstyd. Ale to głównie przez to, co chciał mu powiedzieć.
– Wiesz, jest jeszcze jedna rzecz, o której Ci nie powiedziałem. Chciałbym Ci kogoś jeszcze przedstawić, moje pisklęta – powiedział, rozglądając się dookoła, szukając wzrokiem Sei i Noriko. Tę pierwszą dostrzegł w dość… Niecodziennej sytuacji, uh, chciał im przeszkadzać? Chyba nie, a zresztą… Nie teraz. Nieco się zaniepokoił tym, że nie widział nigdzie Noriko. Hm. Wydawało mu się, że tu byli? A może to sobie ubzdurał… Ah, tak, Xeri! – Tamta niebieska samica to moja córka, Seisei – wskazał na nią łapą – są jeszcze Noriko i Kiko, ale, niezbyt ich tu widzę – wymamrotał do siebie, spoglądając na Xeriego. – Jest jeszcze Denden, ale on, uhhh… Śpi – powiedział wyraźnie niemrawo. – Chciałbym żebyś ich poznał, albo, no, wiedział o nich, bo nie wiem czy teraz będę mógł Was sobie należycie przedstawić… – Mógł powiedzieć o nich wcześniej, ale jakoś tak… Poczuł ze teraz już diametralnie coś się w ich relacji zmieniło. Na tyle, że chciałby, żeby Xeri był bliżej nie tylko niego, ale też reszty jego rodziny.
Xeri
No ale w końcu, po dłuższym czasie, bardzo niechętnie, uwolnił się z uścisku Xeriego. Bardzo powoli i delikatnie, nie jakoś tak nagle! O ile oczywiście Xeri mu pozwolił. Uśmiechnął się niepewnie, jakby było mu trochę wstyd. Ale to głównie przez to, co chciał mu powiedzieć.
– Wiesz, jest jeszcze jedna rzecz, o której Ci nie powiedziałem. Chciałbym Ci kogoś jeszcze przedstawić, moje pisklęta – powiedział, rozglądając się dookoła, szukając wzrokiem Sei i Noriko. Tę pierwszą dostrzegł w dość… Niecodziennej sytuacji, uh, chciał im przeszkadzać? Chyba nie, a zresztą… Nie teraz. Nieco się zaniepokoił tym, że nie widział nigdzie Noriko. Hm. Wydawało mu się, że tu byli? A może to sobie ubzdurał… Ah, tak, Xeri! – Tamta niebieska samica to moja córka, Seisei – wskazał na nią łapą – są jeszcze Noriko i Kiko, ale, niezbyt ich tu widzę – wymamrotał do siebie, spoglądając na Xeriego. – Jest jeszcze Denden, ale on, uhhh… Śpi – powiedział wyraźnie niemrawo. – Chciałbym żebyś ich poznał, albo, no, wiedział o nich, bo nie wiem czy teraz będę mógł Was sobie należycie przedstawić… – Mógł powiedzieć o nich wcześniej, ale jakoś tak… Poczuł ze teraz już diametralnie coś się w ich relacji zmieniło. Na tyle, że chciałby, żeby Xeri był bliżej nie tylko niego, ale też reszty jego rodziny.
Xeri
- 28 lut 2025, 0:55
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Pole kwiatów na Skałach Pokoju
- Odpowiedzi: 148
- Odsłony: 7189
Pole kwiatów na Skałach Pokoju
Ciężko jest opisać, co Kairaki właściwie czuł. Chyba głównie była to radość, prawda? No, cóż też szybko bijące mu serce, kiedy czekał na słowa Xeriego i z niesłabnąca ekscytacją podziwiał jego reakcję. Tak, oboje pomyśleli o tym samym.
Następny gest Xeriego na tyle zaskoczył Kairakiego, że ten patrzył oniemiały na wędrujące wianki i dopiero po dłuższej chwili, doszło do niego co się stało. Było to bardzo… Miłe ze strony Xeriego. Może nawet urocze, że ubrał im obu wianki. Co prawda przy pomocy maddary, ale no, ciężko chyba o wygodniejszy sposób.
W pierwszej chwili nie wiedział nawet co czuć. Był szczęśliwy, podekscytowany, trochę chyba nawet dumny? Zerknął na swoje odbicie tylko na chwilę, znacznie dłużej zawieszając wzrok na drugim smoku. Po prostu cieszył się z jego obecności, z tego że tu z nim jest, że ma ubrany jego wianek, że mogą tu być razem, że…
W odpowiedzi na to wszystko po prostu zbliżył się do Xeriego, żeby polizać go po policzku. Żeby w jakiś sposób dać upust swoim emocjom, żeby, pokazać mu, że mu na nim zależy, że myślał o nim nie tylko podczas tworzenia tego wianka. Że rozmowa o siostrze niczego nie zmieniła, że dalej nie chciałby go stracić. Że jest mu bliski. Niczego nie powiedział, po tym jakże nagłym i gwałtownym zbliżeniu. Zapomniał nawet o tym gdzie jest i że są tu inne smoki. On widział tylko siebie i Xeriego i tylko na tym był skupiony. A przynajmniej, na obecną chwilę. Dobra, może jeszcze po tym geście otarł się swoim policzkiem o jego i ułożył swój łeb na jego barku, niejako, przytulając się do niego. I tak właśnie zastygł.
Xeri
Następny gest Xeriego na tyle zaskoczył Kairakiego, że ten patrzył oniemiały na wędrujące wianki i dopiero po dłuższej chwili, doszło do niego co się stało. Było to bardzo… Miłe ze strony Xeriego. Może nawet urocze, że ubrał im obu wianki. Co prawda przy pomocy maddary, ale no, ciężko chyba o wygodniejszy sposób.
W pierwszej chwili nie wiedział nawet co czuć. Był szczęśliwy, podekscytowany, trochę chyba nawet dumny? Zerknął na swoje odbicie tylko na chwilę, znacznie dłużej zawieszając wzrok na drugim smoku. Po prostu cieszył się z jego obecności, z tego że tu z nim jest, że ma ubrany jego wianek, że mogą tu być razem, że…
W odpowiedzi na to wszystko po prostu zbliżył się do Xeriego, żeby polizać go po policzku. Żeby w jakiś sposób dać upust swoim emocjom, żeby, pokazać mu, że mu na nim zależy, że myślał o nim nie tylko podczas tworzenia tego wianka. Że rozmowa o siostrze niczego nie zmieniła, że dalej nie chciałby go stracić. Że jest mu bliski. Niczego nie powiedział, po tym jakże nagłym i gwałtownym zbliżeniu. Zapomniał nawet o tym gdzie jest i że są tu inne smoki. On widział tylko siebie i Xeriego i tylko na tym był skupiony. A przynajmniej, na obecną chwilę. Dobra, może jeszcze po tym geście otarł się swoim policzkiem o jego i ułożył swój łeb na jego barku, niejako, przytulając się do niego. I tak właśnie zastygł.
Xeri
- 19 lut 2025, 22:08
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Pole kwiatów na Skałach Pokoju
- Odpowiedzi: 148
- Odsłony: 7189
Pole kwiatów na Skałach Pokoju
Uh, Kairaki w sumie sam nie wiedział na co liczył i co chciał osiągnąć. To znaczy, y, no, stworzył ten wianek z myślą o Xerim i chciał mu go podarować, ale… Zawiesił go na drzewie. Chyba miał nadzieję, że ten wybierze akurat jego dzieło. Że Xeri będzie wiedział, że to dla niego. Chciał się przekonać, sprawdzić, zobaczyć. Jakże więc było jego zdziwienie, kiedy zobaczył jak ten wybiera jakiś inny.
Poczuł się
źle.
Zrobiło mu się słabo.
Chwila, Xeri zaczął iść z tym w jego stronę? Więc, y, w sensie, co? Stał tak niepewnie, aż w końcu drugi smok się nie odezwał.
Tamto wcześniejsze uczucie natychmiast go opuściło, kiedy tylko usłyszał pierwsze słowa. Zostało zastąpione przez całą gamę innych odczuć. Radość, lekka panika, zawstydzenie, znowu radość, wzruszenie. Ciepło rozlało mu się po całym ciele, a łapy mu nieco zmiękły. Spojrzał najpierw na swój zawieszony na drzewie wianek. Y, chwila, powinien chyba najpierw przyjrzeć się temu od Xeriego! Zwrócił gwałtownie łeb na drugiego samca, a zaraz potem na jego prezent. Oczy mu się zaszkliły, kiedy tylko przyjrzał się jego szczegółom. Miał… Jego kolory. Czy, on też robił go z myślą o nim? Tak, przecież to przed chwilą powiedział. Tylko, było to tak widać, że dopiero po spojrzeniu Kairaki to zrozumiał. Pewnie sam by go odnalazł na drzewie...
– Ja… Dziękuję. Jest… Śliczny – wydukał, próbując powstrzymać całą masę innych dźwięków, które chciały wydostać się z jego ciała na zewnątrz. W tym i łzy, szczęścia oczywiści. Szybko spojrzał na drzewo, szukając wzrokiem swojego własnego wianka. Wziął go w łapy i wyciągnął go w stronę Xeriego. Łapy mu lekko drżały od tych wszystkich emocji. – Ja, y, też coś dla Ciebie zrobiłem – ciepło na jego pysku chyba nigdy nie było większe i gorętsze. – Zrobiłem go z myślą o Tobie – chciał powiedzieć nas, bo w końcu przywiązał różę i fiołka obok siebie. Był pewnie zawstydzony tak, jak i sam Xeri. A może nawet bardziej. Z tym, że po czasie zaczął patrzyć się na drugiego samca z niesłabnącym uśmiechem i zaszklonymi oczami. Bardzo chciał swój wzrok spuścić na ziemię, ale... Chyba zepsułby tym chwilę.
Xeri
Poczuł się
źle.
Zrobiło mu się słabo.
Chwila, Xeri zaczął iść z tym w jego stronę? Więc, y, w sensie, co? Stał tak niepewnie, aż w końcu drugi smok się nie odezwał.
Tamto wcześniejsze uczucie natychmiast go opuściło, kiedy tylko usłyszał pierwsze słowa. Zostało zastąpione przez całą gamę innych odczuć. Radość, lekka panika, zawstydzenie, znowu radość, wzruszenie. Ciepło rozlało mu się po całym ciele, a łapy mu nieco zmiękły. Spojrzał najpierw na swój zawieszony na drzewie wianek. Y, chwila, powinien chyba najpierw przyjrzeć się temu od Xeriego! Zwrócił gwałtownie łeb na drugiego samca, a zaraz potem na jego prezent. Oczy mu się zaszkliły, kiedy tylko przyjrzał się jego szczegółom. Miał… Jego kolory. Czy, on też robił go z myślą o nim? Tak, przecież to przed chwilą powiedział. Tylko, było to tak widać, że dopiero po spojrzeniu Kairaki to zrozumiał. Pewnie sam by go odnalazł na drzewie...
– Ja… Dziękuję. Jest… Śliczny – wydukał, próbując powstrzymać całą masę innych dźwięków, które chciały wydostać się z jego ciała na zewnątrz. W tym i łzy, szczęścia oczywiści. Szybko spojrzał na drzewo, szukając wzrokiem swojego własnego wianka. Wziął go w łapy i wyciągnął go w stronę Xeriego. Łapy mu lekko drżały od tych wszystkich emocji. – Ja, y, też coś dla Ciebie zrobiłem – ciepło na jego pysku chyba nigdy nie było większe i gorętsze. – Zrobiłem go z myślą o Tobie – chciał powiedzieć nas, bo w końcu przywiązał różę i fiołka obok siebie. Był pewnie zawstydzony tak, jak i sam Xeri. A może nawet bardziej. Z tym, że po czasie zaczął patrzyć się na drugiego samca z niesłabnącym uśmiechem i zaszklonymi oczami. Bardzo chciał swój wzrok spuścić na ziemię, ale... Chyba zepsułby tym chwilę.
Xeri
- 13 lut 2025, 14:10
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Pole kwiatów na Skałach Pokoju
- Odpowiedzi: 148
- Odsłony: 7189
Pole kwiatów na Skałach Pokoju
Uh, przyszedł tutaj w bardzo, bardzo konkretnym celu i z bardzo, bardzo konkretną myślą i planem. Mianowicie – wianek. Tak, pewnie na tym to polegało, ale... No, chciał zrobić wianek dla Kogoś. Kogoś konkretnego rzecz jasna. Rozejrzał się po okolicy i, uhm... Zamarł. No bo tak, smok o którym myślał też się tu pojawił... Co prawda siedział gdzieś na uboczu i robił coś swojego, ale, no, y, Kairaki poczuł się dziwnie nieswojo. To znaczy, chciał zrobić wianek dla niego, ale, jakoś tak, świadomość że on tu jest, robi swój, no, no działało to na jego wyobraźnię. Negatywnie. I wzmogło stres. Ale, y, starał się o tym za bardzo nie myśleć i chciał wziąć się do roboty. Tak bardzo zapatrzył się na tamtego smoka, że zignorował obecność swoich piskląt.
No ale dobra, zebrał kwiaty i podszedł niepewnie do Yamiego. Skoro już go tu miał i rozmawiał z nim o swoich sprawach sercowych, to... Skorzysta z jego pomocy.
– Hej, uh, mógłbyś mi pomóc? – Zagaił do niego i zaczął wyplatać przy nim wianek, opowiadając mu o smoku, dla którego go robi. – Nie wiem co jeszcze mógłbym tu dodać i, czy, uh dobrze to przymocowałem – dodał jeszcze na sam koniec, pokazując mu swój wianek.
Yami
No ale dobra, zebrał kwiaty i podszedł niepewnie do Yamiego. Skoro już go tu miał i rozmawiał z nim o swoich sprawach sercowych, to... Skorzysta z jego pomocy.
– Hej, uh, mógłbyś mi pomóc? – Zagaił do niego i zaczął wyplatać przy nim wianek, opowiadając mu o smoku, dla którego go robi. – Nie wiem co jeszcze mógłbym tu dodać i, czy, uh dobrze to przymocowałem – dodał jeszcze na sam koniec, pokazując mu swój wianek.
Yami
- 31 gru 2024, 0:20
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
- 27 gru 2024, 11:39
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
- 08 gru 2024, 14:43
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
- 10 lis 2024, 10:41
- Forum: Zdarzenia
- Temat: Chatka na kurzej stópce
- Odpowiedzi: 29
- Odsłony: 1469
Chatka na kurzej stópce
Yami x Ciirioh x Kairaki
No niestety, Ciirioh i Yami w końcu namówili Kairakiego do rozejrzenia się za tym całym domkiem… Przy okazji poszukiwań pewnie urządzą sobie jakiś samczy wieczorek, czy co tam jeden z drugim wymyślą…
Akurat byli sobie gdzieś w lesie, kiedy to wspomniany wyżej domek po prostu przed nimi przebiegł… Zupełnie jakby biedna, samotna wiedźma w środku ustawiła go na poszukiwanie gorących samców w jej okolicy. I akurat znalazła takich trzech, tryskających samczością! No dobra, tylko jeden z nich tryskał i jak na złość, był zajęty. Kai zerknął pytająco na resztę i ruszył tamtym śladem, powoli i niepewnie.
Tak samo niepewnie zresztą wkroczył do środka, wsadzając niepewnie łeb i, cóż... Przytłoczył go ogrom tego wnętrza, ale i też jednocześnie zafascynował! Ignorując póki co poczynania dwóch pozostałych samców zaczął buszować po jej domku i tak się śmiesznie złożyło, że wkroczył do jej garderoby! Skoro nie można zabrać ze sobą jedzenia, zawsze może wziąć coś... Ciekawszego i bardziej interesującego. A co do pokusy, to... Ugh, póki co skutecznie się jej opierał, zbyt pochłonięty i zainteresowany całym wnętrzem!
~ Ej, Yami, to Ci się chyba spodoba ~ posłał mentalnie do przyjaciela i zaczął grzebać wśród ubrań. Zdecydowanie najbardziej zainteresowała go kolekcja różnokolorowych, identycznych, szpiczastych kapeluszy, jak ten, który nosi obecnie na sobie. Sobie wybrał oczywiście czerwony, jak jego grzywa! Szybko włożył go sobie na łeb i zerknął na pozostałych.
– Uhm, i jak? – Zapytał Yamiego i Ciirioha i zależnie od ich odpowiedzi, albo go sobie zachowa, albo zostawi. Dobra, jeszcze tylko coś dla duszka... O! Czarna peleryna! Zawinął się w nią i podszedł powoli do wyjścia, gdzie czekał na pozostałych, ubrany w czerwony, szpiczasty kapelusz i czarną pelerynę. To jeszcze tylko zaprezentować duszkowi! Kiedy tak stał, zerkał od czasu do czasu w stronę najbliższego jedzenia, ale, jeszcze się powstrzymywał.
No niestety, Ciirioh i Yami w końcu namówili Kairakiego do rozejrzenia się za tym całym domkiem… Przy okazji poszukiwań pewnie urządzą sobie jakiś samczy wieczorek, czy co tam jeden z drugim wymyślą…
Akurat byli sobie gdzieś w lesie, kiedy to wspomniany wyżej domek po prostu przed nimi przebiegł… Zupełnie jakby biedna, samotna wiedźma w środku ustawiła go na poszukiwanie gorących samców w jej okolicy. I akurat znalazła takich trzech, tryskających samczością! No dobra, tylko jeden z nich tryskał i jak na złość, był zajęty. Kai zerknął pytająco na resztę i ruszył tamtym śladem, powoli i niepewnie.
Tak samo niepewnie zresztą wkroczył do środka, wsadzając niepewnie łeb i, cóż... Przytłoczył go ogrom tego wnętrza, ale i też jednocześnie zafascynował! Ignorując póki co poczynania dwóch pozostałych samców zaczął buszować po jej domku i tak się śmiesznie złożyło, że wkroczył do jej garderoby! Skoro nie można zabrać ze sobą jedzenia, zawsze może wziąć coś... Ciekawszego i bardziej interesującego. A co do pokusy, to... Ugh, póki co skutecznie się jej opierał, zbyt pochłonięty i zainteresowany całym wnętrzem!
~ Ej, Yami, to Ci się chyba spodoba ~ posłał mentalnie do przyjaciela i zaczął grzebać wśród ubrań. Zdecydowanie najbardziej zainteresowała go kolekcja różnokolorowych, identycznych, szpiczastych kapeluszy, jak ten, który nosi obecnie na sobie. Sobie wybrał oczywiście czerwony, jak jego grzywa! Szybko włożył go sobie na łeb i zerknął na pozostałych.
– Uhm, i jak? – Zapytał Yamiego i Ciirioha i zależnie od ich odpowiedzi, albo go sobie zachowa, albo zostawi. Dobra, jeszcze tylko coś dla duszka... O! Czarna peleryna! Zawinął się w nią i podszedł powoli do wyjścia, gdzie czekał na pozostałych, ubrany w czerwony, szpiczasty kapelusz i czarną pelerynę. To jeszcze tylko zaprezentować duszkowi! Kiedy tak stał, zerkał od czasu do czasu w stronę najbliższego jedzenia, ale, jeszcze się powstrzymywał.
- 23 paź 2024, 20:10
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
- 26 wrz 2024, 18:39
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
- 30 kwie 2024, 17:00
- Forum: Samotnicy i Prorocy
- Temat: Powiadomienia Samotników
- Odpowiedzi: 200
- Odsłony: 8876
Powiadomienia
2/4 mięsa i 2/4 roślin dla Fabii
Akt.
Akt.
